Γεννημένος στο Μιλάνο το 1916, απέκτησε το πτυχίο του στην Αρχιτεκτονική το 1939. Το 1945 ξεκίνησε την επαγγελματική του πορεία ως σχεδιαστής, αρχιτέκτονας και πολεοδόμος. Από το 1947 έως το 1949 διετέλεσε αρχισυντάκτης του περιοδικού Domus, ενώ κατά τη δεκαετία του 1950 συμμετείχε στη συντακτική ομάδα του Casabella.
Το 1947 άρχισε να σχεδιάζει έπιπλα από μεταλλικούς σωλήνες, επανερμηνεύοντας την παράδοση του Ρασιοναλισμού. Από τότε, ως σχεδιαστής, ασχολήθηκε με τη σχέση μεταξύ αρχιτέκτονα και κατασκευαστή, ανάμεσα στον σχεδιασμό και τον πειραματισμό, καθώς και μεταξύ της λειτουργικότητας του προϊόντος και των νέων μορφών ή υλικών.
Το 1954 συμμετείχε στην ίδρυση της Ένωσης Βιομηχανικού Σχεδιασμού (ADI) και στη δημιουργία του βραβείου Compasso d’Oro, συμβάλλοντας καθοριστικά στη Τριενάλε του Μιλάνου και στον πολεοδομικό σχεδιασμό της πόλης. Παράλληλα, δημιούργησε έναν εντυπωσιακό αριθμό αντικειμένων υψηλής αισθητικής, γνωρίζοντας ολοένα και μεγαλύτερη διεθνή αναγνώριση.
Τιμήθηκε με πολλά βραβεία Compasso d’Oro, καθώς και με πολλές άλλες διακρίσεις. Αρκετά από τα έργα του ανήκουν στη συλλογή του Museum of Modern Art της Νέας Υόρκης. Ολοκληρώνοντας μια μακρά ακαδημαϊκή πορεία, από το 1979 διετέλεσε καθηγητής Βιομηχανικού Σχεδιασμού στη Σχολή Αρχιτεκτονικής του Polytechnic University of Milan.
Ο Marco Zanuso συνεργαζόταν με την Zanotta από το 1969.
Απεβίωσε τον Ιούλιο του 2001.
