Στα τέλη της δεκαετίας του ’70, η Zanotta ξεκινά μια νέα κατεύθυνση έρευνας με στόχο την αναγνώριση και ανάκτηση αντικειμένων ανώνυμης προέλευσης, «ήδη γνωστών», που όμως πρέπει να αναθεωρηθούν και να αναπαρασταθούν με σύγχρονη ματιά. Έτσι, το 1978 η Zanotta ζήτησε από τον Marco Zanuso να επανασχεδιάσει μια «οικεία» πτυσσόμενη καρέκλα εξωτερικού χώρου – το μοντέλο της οποίας είχε βρεθεί σε ένα κατάστημα με μεταχειρισμένα έπιπλα. Ερμηνεύοντας με τον καλύτερο τρόπο την έννοια του επανασχεδιασμού, ο Zanuso εισήγαγε μερικές βελτιώσεις για να ενισχύσει τα λειτουργικά χαρακτηριστικά της καρέκλας και την άνεση του καθίσματος. Όσον αφορά την τελευταία, ο Zanuso πρότεινε μια ιδιαίτερα εκλεπτυσμένη λύση, καλύπτοντας τις λωρίδες, οι οποίες αρχικά ήταν φτιαγμένες από μέταλλο, με ένα ευγενές και πολύτιμο υλικό όπως το δέρμα αγελάδας.
